hm...boleh tak sy nak jadikan blog ni tempat meluahkan perasaan???ah...sy peduli apa...blog sy...
hm...sy baru balik dari kedah ni...pergi hampir 10 jam...tapi balik hampir 13 jam...sy penat dan letih...sebelum pergi,sy dah meminta maaf kepada dia yang sy rasa tak tau pun yang sy menyimpan perasaan terhadap dia selama ni...tak pelah...sy rela...cukuplah dia kenal sy sebagai seorang yang garang,suka tak percaya kat orang lain atu pun apa2 jelah...sy tak kisah..
setelah minta maaf...sy dapat pergi menjalankan tugas sebagai jemputan ke satu program di matrik kedah bersama rakan2 yang lain..alhamdulillah...sy lupa seketika segalanya...sy jumpa dengan ramai orang...dunia dirasakan sangat luas....
sy puas ati sgt...walaupun terpaksa meninggalkan kuliah...
sy sampai kembali di kolej sy pukul 12 lebih...argh!!!!!
sgt letih walaupun hanya duduk dan tidur dalam bas tu...hm..selepas letak barang dalam bilik,sy tak boleh tidur....sy pun turun untuk on9...ye...tepat tekaan sy...dia pun on9..tp...mlm td tiada lagi teguran dari orang2 asing yang menggunakan fb dia untuk kacau sy...
pagi ni sy bangun...bila dah tgh hari mulah lah rasa lapar..sy turun dengan fatin...tengah2 membuat pilihan sy terpandang ke arah blok di sebelah...dan itu dia...dia turun...sy pu dah jd tak keruan...hebat betul penangan dia...tak pe...sy berlagak cool...
selepas tu...sy nmpak dia minum bersama seorang perempuan....ye...sy terluka ssat tu...sy seperti mati selera untuk menghabiskan makanan yang masih berbaki...sgt perit tekak nk menghabiskan semua nya...
namun terfikirkan rezeki tuhan yang tak elok kalau tak dihabiskan...sy gagahkan juga...haih...sy ckp kepada kawan sy..'cepatlah habiskan air awk...kita tak sanggup nk lepak sini dah'...
sy pun msg dengan kawan sy yang lagi sorang...dia cakap pasangan tu dah dilihat beberapa hari lalu tapi dia tak nak bagi tau sy takut sy kecewa...tak pe lah kawan...bukan salah ko...tapi...sekarang aku dah betul2 terluka...
mungkin patut sy tinggalkan dan biarkan saja dia bersama dunianya...sy perlu teruskan hidup...walaupun dengan hati yang terluka...
